การจำแนกประเภทไฟเป็นการจดชวเลข และโครงการหรูหราสมควรได้รับเวอร์ชันยาว EN ISO 11925-2 วางเปลวไฟขนาดเล็กลงบนพื้นผิวและถามว่ามีการจุดระเบิดค้างไว้หรือไม่ EN ISO 9239-1 กระจายแผงกระจายรังสีไว้ข้างใต้ และวัดว่าส่วนหน้าของเปลวไฟเคลื่อนที่ไปได้ไกลแค่ไหน และเปลวไฟหยุดที่ระดับความร้อนเท่าใด EN 13501-1 ผสมผสานผลลัพธ์เหล่านั้นเข้ากับพฤติกรรมของควันและหยดเพื่อให้รางวัลแก่ชั้นเรียน การก่อสร้างนี้ลงจอดที่ Bfl-s1 โดยมีฟลักซ์ความร้อนวิกฤตสูงกว่า 8.0 kW/m2
โครงสร้างแต่ละชุดต้องผ่านรายการเดียวกันในห้องปฏิบัติการ QC ของบริษัท Foshan การเสียดสีอยู่ที่ 30,000 ถึง 42,000 rubs ภายใต้ ISO 12947-2 ที่ 5 kPa ตามการเปลี่ยนแปลงที่กำหนดไว้ การยึดจับแบบทัฟต์ถูกดึงตามมาตรฐาน ISO 4919 และความแข็งแรงของการลอกของแผ่นรองจะถูกบันทึกเป็น N/50 มม. ความคงทนของสีต่อแสงและการเสียดสีได้รับการจัดระดับเป็น ISO 105-B02 และ ISO 105-X12 และความเสถียรของมิติวัดได้ที่ ISO 2551 ปฏิกิริยาต่อการเกิดเพลิงไหม้เป็นไปตามเส้นทาง EN ISO 11925-2 และ EN ISO 9239-1 สู่คลาส EN 13501-1 ในตาราง และคัดกรองการปล่อยก๊าซเรือนกระจกเป็น GB 18587-2001 Class A